เธออยู่ไหนฉันไม่อยากเจอผี #happyhalloween
เธออยู่ไหนฉันไม่อยากเจอผี #happyhalloween
#storytelling ว่าด้วยการขี่มอเตอร์ไซค์ออกไปตามหัวใจ แต่ได้เจอผี
สตาร์ตมอไซค์คันเก่า กับคืนเหน็บหนาวที่เข้ามาเกาะ
พาหัวใจเหงาออกไปเที่ยวเลาะ หาเบาะแส ที่เธอห่างไกล
ขับเดี่ยว ผ่านขุนเขา ตั้งใจจะตามหาหัวใจ
แต่พอค่ำลงตรงไหน ก็เหมือนมีใครตามมา
บ้านพักริมคลอง เจ้าของยื่นกุญแจให้
บอกห้องนั้นว่างอยู่ได้ แต่อย่าทักหากมีเสียงเรียกหา
ฉันยิ้มแล้วเดินเข้าไป หูแว่วเหมือนได้ยินเสียง
ไหว้พระบนหัวเตียง อย่าให้มี ผีมาเยือน
เธออยู่ไหน ฉันไม่อยากเจอผี
ขี่รถมาตั้งไกล อยากเจอแค่เธอคนนี้
มาตามหาหัวใจ แต่ได้เจอผีทุกที
เปิดประตูทีไร ใจหายทุกนาที
เธออยู่ไหน ช่วยโทรมาสักที
ฉันกลัวห้องพักคืนนี้ แต่กลัวไม่มีเธอยิ่งกว่า
ปั๊มสุดท้าย ก่อนถนนกลายเป็นลูกรัง ไฟหน้ารถส่องเริ่มจาง
เจอลุงข้างทาง บอกอย่าจอดตรงต้นไทร
ได้ยินเสียงเรียกชื่อฉัน หันหานึกว่าใคร
จึงรีบเร่งบิดมอเตอร์ไซค์ คิดถึงเธอใจเต้น ตึ๊กตึ๊ก ตั๊กตั๊ก
ถึงรีสอร์ตบนเขา คนดูแลพูดเบาเบา
“ถ้าได้ยินเสียงเคาะ อย่าเปิดออกไปหรือทัก”
ฉันวางหมวกไว้ข้างฝา มองประตูไม่ละสายตา
ถ้าเธอมานอนข้างกัน คงไม่กลัวอะไรเลย
เธออยู่ไหน ฉันไม่อยากเจอผี
ขี่รถมาตั้งไกล อยากเจอแค่เธอคนนี้
มาตามหาหัวใจ แต่ได้เจอผีทุกที
เปิดประตูทีไร ใจหายทุกนาที
เธออยู่ไหน ช่วยโทรมาสักที
ฉันกลัวห้องพักคืนนี้ แต่กลัวไม่มีเธอยิ่งกว่า
พอฟ้าสาง เห็นเงาตัวเองบนกระจก
ที่แท้ผีที่ตามมา เหมือนสมุดพก
คือความเหงาที่อยู่ข้างใน
เที่ยวเดินทางมาแสนไกล ติดตัวฉันมาได้
หัวใจไม่ได้หลงทาง มันแค่หาทางไปหาเธอไม่เจอ
เธออยู่ไหน ฉันไม่อยากเจอผี
ขี่รถมาตั้งไกล อยากเจอแค่เธอคนนี้
มาตามหาหัวใจ แต่ได้เจอ ผีทุกที
เปิดประตูทีไร ใจหายทุกนาที
เธออยู่ไหน ช่วยโทรมาสักที
ฉันกลัวห้องพักคืนนี้ แต่กลัวไม่มีเธอยิ่งกว่า
บทกวีถึงสายฝนแรก และชาอุ่นหนึ่งถ้วย
เขียนขึ้นในบ่ายวันอาทิตย์ที่ฝนเมษาเทลงมาไม่บอกกล่าว กลิ่นดินชื้นลอยแตะจมูกพร้อมกับเสียงเม็...
ทำไมสำรองข้อมูลมือถือถึงเหมือนทำประกันชีวิต
เรามักไม่คิดถึงมันจนกว่าเครื่องจะตกน้ำหรือเปิดไม่ติด รูปหลานๆ สูตรอาหารที่จดไว้ หรือเบอร์โ...
บันทึกสร้างศาลาพักใจในสวน กับบทกลอนถึงลมหนาว
บ่ายวันเสาร์ปลายเดือนพฤศจิกายน ลมระลอกแรกของฤดูหนาวเริ่มพัดผ่านยอดไผ่สีทองริมรั้วบ้าน เสีย...